ကြက်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းရှင်များသည် အောက်ပါအချက်များကို အာရုံစိုက်သင့်သည်။

၁။ နောက်ဆုံးအသုတ်ပြီးနောက်အသားစားကြက်များလွှတ်ပေးလိုက်သည်နှင့် အားလပ်ချိန်အလုံအလောက်ရရှိစေရန်အတွက် ကြက်ခြံကို အမြန်ဆုံး သန့်ရှင်းရေးနှင့် ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းခြင်းကို စီစဉ်ပါ။

၂။ အညစ်အကြေးများသည် သန့်ရှင်းခြောက်သွေ့ပြီး ချောမွေ့နေရမည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းရမည်။

၃။ ရောဂါများ အပြန်အလှန်ကူးစက်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် တူညီသော အသားစားကြက်များကို တူညီသော လှောင်အိမ်ထဲတွင် ထားပါ။

၄။ ကြမ်းပြင်အစွန်းအထင်း၏ အပူချိန်ကို ၃၂-၃၅ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်ရှိစေရန် အနည်းဆုံး ၂၄ နာရီကြိုတင်၍ အပူချိန်ကို မြှင့်တင်ပါ။°C.

၅။ အိပ်ယာခင်းထောက်ပံ့မှုဖြစ်စေ၊ အွန်လိုင်းထောက်ပံ့မှုဖြစ်စေ အပြည့်အဝပံ့ပိုးပေးရန် ထောက်ခံအားပေးသင့်သည်။

၆။ သိပ်သည်းဆ- ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် မွေးမြူရေးသိပ်သည်းဆမှာ တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ၈ ကောင်ဖြစ်ပြီး ဆောင်းရာသီတွင် တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ၁၀ ကောင်အထိ သင့်လျော်စွာ တိုးမြှင့်နိုင်ပြီး အစပိုင်းတွင် တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ၃၅ ကောင်အထိ တိုးမြှင့်နိုင်သည်။အသားစားကြက်များ စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်း။ ၇ ရက်သား၊ ၁၄ ရက်သား နှင့် ၂၁ ရက်သား အုပ်စုများကို တစ်ကြိမ်စီ တိုးချဲ့ရန် အကြံပြုထားသည်။

၇။ အပူချိန်- ကြက်ကလေးများ၏ အပူချိန်ထိန်းညှိစနစ်သည် အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးသောကြောင့် ကြက်ကလေးများကို အပူပေးရန် အပူပေးစနစ်အချို့ ပံ့ပိုးပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကြက်ကလေးများ၏ အပြုအမူသည် လှောင်အိမ်အပူချိန်နှင့် ကိုက်ညီမှုရှိမရှိကို အထူးဂရုပြုသင့်သည်။

၈။ အလင်းရောင်- အသိပ္ပံနည်းကျဆုံးဟုခေါ်သော အလင်းရောင်ပရိုဂရမ်များစွာရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကိုက်ညီသော အလင်းရောင်ပရိုဂရမ်ကို ရွေးချယ်ရပါမည်။

၉။ စိုထိုင်းဆ- အစောပိုင်းအဆင့်တွင် စိုထိုင်းဆမြင့်မားမှုကို ၁-၂ ပတ်ကြာ ထိန်းသိမ်းထားသင့်ပြီး အသက် ၃ ပတ်မှ သားသတ်သည်အထိ စိုထိုင်းဆနည်းပါးမှုကို ထိန်းသိမ်းထားသင့်သည်။ စံသတ်မှတ်ချက်မှာ- ၁-၂ ပတ်အတွင်း ဆွေမျိုးစိုထိုင်းဆကို ၆၅% မှ ၇၀% အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ထို့နောက် ၅၅% မှ ၆၀% အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး အနည်းဆုံး ၄၀% ထက် မနည်းစေရ။

၁၀။ လေဝင်လေထွက်ကောင်းစေခြင်း- အန္တရာယ်ရှိသော ဓာတ်ငွေ့များ (ဥပမာ- အမိုးနီးယား၊ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဆာလဖိုက်၊ ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ်၊ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်နှင့် ဖုန်မှုန့်များ) မြင့်မားစွာပါဝင်နေခြင်းသည် ကြက်များတွင် သွေးအားနည်းခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းခြင်း၊ ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ရောဂါခံနိုင်ရည်ကျဆင်းခြင်း၊ အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာရောဂါများနှင့် ရေဖျဉ်းရောဂါများကို အလွယ်တကူဖြစ်ပေါ်စေပြီး အသားစားကြက်ထုတ်လုပ်မှုကို ကြီးမားသောဆုံးရှုံးမှုများဖြစ်စေနိုင်သည်။ လေဝင်လေထွက်လိုအပ်ချက်များ- အသားစားကြက်များသည် မွေးမြူရေးစက်ဝန်းတစ်လျှောက်လုံး အထူးသဖြင့် မွေးမြူရေးကာလနောက်ပိုင်းတွင် လေဝင်လေထွက်ကောင်းမွန်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

 ထိန်းချုပ်နည်းလမ်း- Theအသားစားကြက်များဥဥသည့် ပထမ ၃ ရက်အတွက် ဥဥသည့်အခန်းကို ပိတ်ထားပြီး၊ အပေါ်ဆုံးလေဝင်လေထွက်ပေါက်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ဖွင့်နိုင်သည်။ နွေရာသီနှင့် ဆောင်းဦးရာသီတွင် အပြင်ဘက်အပူချိန်အလိုက် တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို သင့်လျော်စွာဖွင့်ပါ၊ သို့သော် အအေးလေသည် ကြက်ကလေးများထံသို့ တိုက်ရိုက်မတိုက်ခတ်စေရန် တားဆီးပါ။ ခြံအပူချိန်ကို ၂-၃ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် မြှင့်တင်ပါ။°ဆောင်းရာသီတွင် လေဝင်လေထွက်ကောင်းစေရန်အတွက် အပူချိန်မြင့်မားသော နေ့လယ်နှင့် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ပြတင်းပေါက်ကို နေရောင်ခြည်ရရှိရန်အတွက် ဖွင့်ထားရန် အသုံးပြုပါ။

 အာရုံစိုက်ရမည့်ကိစ္စရပ်များ- ဓာတ်ငွေ့အဆိပ်သင့်ခြင်းကို တင်းကြပ်စွာကာကွယ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကြက်မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ၏ အလေးချိန် တဖြည်းဖြည်းတိုးလာသည်နှင့်အမျှ လေဝင်လေထွက်ပမာဏလည်း တိုးလာသင့်သည်။ အပူချိန်ကိုသေချာစေရန် အခြေခံအားဖြင့် လေဝင်လေထွက်ပမာဏကို တတ်နိုင်သမျှ တိုးမြှင့်သင့်သည်။ သူခိုးများကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို တင်းကြပ်စွာကာကွယ်ပါ။

 ၁၁။ အစာရွေးချယ်ခြင်း- အစာကုန်ကျစရိတ်သည် အသားစားကြက်မွေးမြူရေးခြံတစ်ခုလုံး၏ ၇၀% ခန့်ရှိသည်။ အစာရွေးချယ်မှုသည် အသားစားကြက်မွေးမြူခြင်း၏ စီးပွားရေးအကျိုးကျေးဇူးများနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်။ ပြဿနာ၏အဓိကအချက်မှာ မည်သည့်အစာသည် အစာကျွေးရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး မည်သည့်အစာကို အသုံးပြုရမည်ကို နှိုင်းယှဉ်စမ်းသပ်မှုအချို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

၁၂။ ကြီးထွားချိန်မှ သားသတ်ချိန်အထိ စီမံခန့်ခွဲမှု- ကြီးထွားချိန်နှင့် သားသတ်ချိန်အတွင်း မွေးမြူရေး၏ အဓိကအချက်မှာ ကြက်စာသင့်တင့်စွာ စားသုံးမှုဖြင့် ထုတ်ကုန်လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော ကြက်များကို အများဆုံးထုတ်လုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤကာလကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် အထင်ရှားဆုံးပြဿနာများထဲမှ တစ်ခုမှာ ကိုယ်အလေးချိန်တက်ခြင်းကို စနစ်တကျထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် သေဆုံးမှုကို လျှော့ချရန်ဖြစ်သည်။အသားစားကြက်များနောက်ပိုင်းကာလတွင် အလွန်အကျွံကြီးထွားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကိုယ်အလေးချိန်ပိုများသော အသားစားကြက်များအတွက် မျှော်မှန်းထားသည့် စွမ်းဆောင်ရည်ရရှိရန်အတွက် အစောပိုင်းကိုယ်အလေးချိန်ကို သင့်လျော်စွာ လျှော့ချသင့်သည်။

၁၃။ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းအတွက် ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ- ကြက်မွေးမြူရေးကြက်များ၏ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းနည်းလမ်းကို မကြာခဏလျစ်လျူရှုလေ့ရှိပြီး နောက်ပိုင်းအဆင့်တွင် ရောဂါများဖြစ်ပွားလွယ်သည်။ ထို့ကြောင့် မျက်စဉ်းဆေး၊ နှာခေါင်းဆေး၊ ဖြန်းဆေးနှင့် သောက်ရေကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းပုံစံများဖြင့် ကာကွယ်ဆေးများကို ထိုးနှံရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်။