ကြက်ခြံတွင် မွေးမြူသော ကြက်မွေးမြူရေး စီမံခန့်ခွဲမှု

I. သောက်သုံးရေ စီမံခန့်ခွဲမှု

ဆေးဝါး သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းကြောင့် ရေကို ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်ခြင်းမှအပ၊ ပုံမှန် ၂၄ နာရီ ရေပေးဝေမှုကို သေချာစေသင့်သည်။ လုံလောက်သော သောက်သုံးရေ ထောက်ပံ့မှုကို သေချာစေရန်၊ကြက်ခြံများရေပိုက်လိုင်းကို ပြုပြင်ရန်အတွက် အထူးအချိန်နှင့် ဝန်ထမ်းများကို စီစဉ်ပေးသင့်သည်။ ကြက်မွေးမြူရေးခြံပိုင်ရှင်သည် ရေပိုက်တွင် ပိတ်ဆို့နေမှုများနှင့် နို့သီးခေါင်းရေယိုစိမ့်မှုရှိမရှိ နေ့စဉ်စစ်ဆေးသင့်သည်။ ရေပိုက်များပိတ်ဆို့ခြင်းသည် ကြက်မွေးမြူရေးခြံများတွင် ရေပြတ်လပ်မှုကို ဖြစ်စေပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များဖြစ်ပေါ်စေသည်။

နို့သီးခေါင်းရေပိုက်ယိုစိမ့်မှုမှထွက်လာသောရေသည် ဆေးဝါးများကိုဖြုန်းတီးရုံသာမက နောက်ဆုံးတွင် ရေမြောင်းထဲသို့စီးဆင်းမည့် မစင်များကို ပျော့ပျောင်းစေရန် ရေဖမ်းကန်ထဲသို့ဝင်ရောက်ပြီး အစာဖြုန်းတီးစေပြီး အူလမ်းကြောင်းရောဂါများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဤပြဿနာနှစ်ခုသည် ကြက်ခြံတိုင်းကြုံတွေ့ရမည့် ပြဿနာများဖြစ်ပြီး စောစီးစွာရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းနှင့် စောစီးစွာပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

ထို့အပြင်၊ သောက်သုံးရေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းမပြုမီ သောက်သုံးရေတွင် ပိုးသတ်ဆေးအကြွင်းအကျန်မရှိကြောင်း သေချာစေရန် ရေပေးစက်ကို သေချာစွာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပါ။ 

၂။ သန့်ရှင်းရေးနှင့် ပိုးသတ်ဆေး စီမံခန့်ခွဲမှု

ကြက်ခြံအတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်ကျန်းမာရေးနှင့် ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းခြင်းကို ကောင်းမွန်စွာလုပ်ဆောင်ပါ၊ ရောဂါပိုးများ ကူးစက်ပျံ့နှံ့ရာလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်ပါ၊ အထူးအခြေအနေများမရှိဘဲ ဝန်ထမ်းအားလုံးကို လယ်ကွင်းမှ ထွက်ခွာခွင့်မပြုပါ၊ ထုတ်လုပ်မှုဧရိယာသို့ မဝင်မီ ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းခြင်းကို ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် လယ်ကွင်းသို့ ပြန်လာပါ။ ကြက်ချေးကို အချိန်မီ ဖယ်ရှားပါ။ လက်ဖြင့် နွားချေးဖယ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် စက်ဖြင့် နွားချေးဖယ်ရှားခြင်းဖြစ်စေ ကြက်ချေးများ ရှင်သန်နေချိန်ကို လျှော့ချရန် နွားချေးကို ပုံမှန်ရှင်းလင်းသင့်သည်။ကြက်ခြံ.

အထူးသဖြင့် ဥအုသည့် ပထမရက်အနည်းငယ်တွင် ငှက်များတွင် လေဝင်လေထွက်မရှိတတ်ပါ။ကြက်ခြံနွားချေးကို မည်မျှထုတ်လုပ်သည်ပေါ် မူတည်၍ နေ့စဉ် အချိန်မီ ဖယ်ရှားပေးသင့်သည်။ ကြက်မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ နွားချေးကိုလည်း မှန်မှန် ဖယ်ရှားပေးသင့်သည်။ 

ကူးစက်ရောဂါများ ဖြစ်ပွားမှုကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ကြက်များတွင် ဖြန်းဆေးဖြင့် ပုံမှန်ပိုးသတ်ခြင်းသည် အရေးကြီးသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကြက်များကို ပိုးသတ်ခြင်းကို အနံ့မရှိပြီး ယားယံမှုနည်းသော ပိုးသတ်ဆေးများဖြင့် ပြုလုပ်သင့်ပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းအချို့ကို အလှည့်ကျ အသုံးပြုသင့်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင် တစ်ပတ်လျှင် ၁ ကြိမ်၊ နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ၂ ကြိမ်၊ နွေရာသီတွင် တစ်နေ့လျှင် ၁ ကြိမ် ဖြန်းပေးရမည်။ သတိပြုရမည့်အချက်တစ်ခုမှာ ကြက်ခြံကို ကြိုတင်နွှေးပြီးနောက် ပိုးသတ်ဆေးရည်ကို အသုံးပြုသင့်သည်။ အခန်းအပူချိန် ၂၅ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်ခန့်တွင် ပိုးသတ်အာနိသင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။℃ပိုးသတ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဓိကအားဖြင့် လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ဘက်တီးရီးယားများနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်များကို သတ်ရန်ဖြစ်သောကြောင့် ပက်ဖျန်းထားသော အမှုန်အမွှားများ ပိုမိုသေးငယ်လေ ပိုကောင်းလေဖြစ်ပြီး ကြက်များကို ပက်ဖျန်းခြင်းသည် ပိုးသတ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု နားမလည်ကြပေ။

၃။ အပူချိန် စီမံခန့်ခွဲမှု

အမြင့်ဆုံးအဆင့် အပူချိန်စီမံခန့်ခွဲမှုမှာ “စဉ်ဆက်မပြတ် ချောမွေ့စွာ ကူးပြောင်းခြင်း” ဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် အေးပြီး ပူခြင်းသည် ကြက်မွေးမြူရေး၏ အကြီးမားဆုံး တားမြစ်ချက်ဖြစ်သည်။ မှန်ကန်သော အပူချိန်သည် ကြက်များ မြန်မြန်ကြီးထွားရန် အာမခံချက်ဖြစ်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် အပူချိန် အတော်လေး မြင့်မားပါက ကြီးထွားမှု ပိုမိုမြန်ဆန်မည်ဖြစ်သည်။

ကြက်ကလေးများ၏ ဇီဝကမ္မဗေဒဆိုင်ရာ ဝိသေသလက္ခဏာများအရ၊ ဥဥချိန် ပထမ ၃ ရက်အတွင်း အပူချိန်သည် ၃၃ ~ ၃၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် ရှိသင့်သည်။℃၄ ရက် ~ ၇ ရက် တစ်ရက်ကို ၁ ကြိမ် ကျဆင်းစေခြင်း၊℃၂၉ ~ ၃၁℃အပတ်စဉ် ၂ ~ ၃ ကျဆင်းပြီးနောက် အပတ်ကုန်တွင်℃အသက် ၆ ပတ်မှ ၁၈ မှ ၂၄ အထိ℃ဖြစ်နိုင်သည်။ အအေးခံခြင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကြက်ကလေး၏ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်၊ ရာသီအလိုက် ပြောင်းလဲမှုများအရ အိမ်တွင်းအပူချိန်ကို သိသိသာသာ မပြောင်းလဲစေရန် သတိပြုပါ။

အပူချိန် သင့်တော်မှုရှိမရှိ၊ သာမိုမီတာကို စောင့်ကြည့်ခြင်းအပြင် (သာမိုမီတာကို ကြက်ကလေးများ၏ နောက်ကျောအမြင့်နှင့် တူညီသောအမြင့်တွင် ကြက်မွေးမြူရေးကန်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသင့်သည်။ အပူရင်းမြစ်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ သို့မဟုတ် ထောင့်များတွင် မထားပါနှင့်)၊ ကြက်ကလေးများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်၊ ဒိုင်းနမစ်နှင့် အသံကို တိုင်းတာရန် ပိုအရေးကြီးပါသည်။ အပူချိန်ကို တိုင်းတာရန် သာမိုမီတာကို အသုံးပြုလေ့ရှိသော်လည်းကြက်အိမ်သာမိုမီတာသည် တစ်ခါတစ်ရံ ချို့ယွင်းတတ်ပြီး အပူချိန်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် သာမိုမီတာကိုသာ အပြည့်အဝ အားကိုးခြင်းသည် မှားယွင်းပါသည်။

မွေးမြူသူသည် ကြက်များ အပူချိန်ပြောင်းလဲပုံကို ကြည့်ရှုသည့်နည်းလမ်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီး သင့်တော်မှုကို ဆုံးဖြတ်ရန် သင်ယူသင့်သည်။ကြက်ခြံသာမိုမီတာမသုံးဘဲ အပူချိန်ကို တိုင်းတာပါ။ ကြက်ကလေးတွေက ညီညီညာညာ ပျံ့နှံ့နေပြီး ကြက်အုပ်ထဲက အနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် ပိုကြီးတဲ့ ကြက်တစ်ကောင်ချင်းစီက ပါးစပ်ဟပြီး အပူချိန် ပုံမှန်ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။ ကြက်ကလေးတွေက ပါးစပ်နဲ့ အတောင်တွေ ဟပြီး အပူရင်းမြစ်ကနေ ဝေးရာကို ရွှေ့ပြီး ဘေးကို စုပြုံသွားမယ်ဆိုရင် အပူချိန် ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ဆိုလိုပါတယ်။

၎င်းတို့စုပုံလာပုံရသောအခါ၊ အပူရင်းမြစ်ဘက်သို့ ယိမ်းလာပုံရသောအခါ၊ စုပုံလာပုံရသောအခါ သို့မဟုတ် အရှေ့ဘက် သို့မဟုတ် အနောက်ဘက်တွင်စုပုံလာပုံရသောအခါ၊ ၎င်းသည် အပူချိန်အလွန်နိမ့်နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ နွေရာသီကြက်များသည် အပူဒဏ်ကိုကာကွယ်ရန်၊ အထူးသဖြင့် အုပ်ထိန်းမှု ၃၀ ရက်ကြာပြီးနောက်၊ စိုစွတ်သောကုလားကာကို အချိန်မီအသက်သွင်းရန် အလွန်အရေးကြီးပြီး ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန် ၃၃ ဒီဂရီထက်ကျော်လွန်သည်။℃ရေဖြန်းအအေးပေးသည့် ကိရိယာများ ရရှိနိုင်ရမည်။ ညအချိန်တွင် ကြက်ကလေးများသည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ အိပ်ပျော်နေချိန်တွင် လိုအပ်သော အပူချိန်မှာ ၁ မှ ၂ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် ဖြစ်သင့်ကြောင်းလည်း သတိပြုပါ။℃ပိုမိုမြင့်မားသည်။