၁။ သိုးအုပ်ကို အချိန်မီ ချိန်ညှိပါ။

ဆောင်းရာသီမတိုင်မီတွင် ဖျားနာနေသော၊ အားနည်းနေသော၊ မသန်စွမ်းသော နှင့် ဥမထုတ်လုပ်နိုင်သော ကြက်များကို အစာစားသုံးမှု လျှော့ချရန်အတွက် အချိန်မီ ကြက်အုပ်မှ ရွေးချယ်ဖယ်ရှားသင့်သည်။ ဆောင်းရာသီနံနက်တွင် မီးဖွင့်ပြီးနောက် ကြက်များ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေ၊ အစားအစာစားသုံးမှု၊ သောက်ရေ၊ မစင်စသည်တို့ကို ဂရုစိုက်ပါ။ ကြက်များတွင် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊ အမွေးများကျွတ်ခြင်း၊ အစိမ်းရောင်၊ အဖြူရောင် သို့မဟုတ် သွေးစွန်းနေသော မစင်များ တွေ့ရှိပါက အချိန်မီ သီးခြားခွဲထားပြီး ကုသမှုပေးသင့်သည်။ သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားပစ်ပါ၊ ညဘက်မီးပိတ်ပြီးနောက် ကြက်များ၏ အသက်ရှူသံကို ဂရုတစိုက်နားထောင်ပါ။ ချောင်းဆိုးခြင်း၊ ဟောက်ခြင်း၊ နှာချေခြင်း စသည်တို့ တွေ့ရှိပါက ရောဂါပိုးပျံ့နှံ့မှုနှင့် ပျံ့နှံ့မှုကို ကာကွယ်ရန် နေမကောင်းဖြစ်နေသော ကြက်များကိုလည်း အချိန်မီ သီးခြားခွဲထား သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားပစ်သင့်သည်။

၂။ နွေးထွေးစွာထားရှိရန် အာရုံစိုက်ပါ

ဥဥကြက်များအတွက် သင့်တော်သော အပူချိန်မှာ ၁၆ မှ ၂၄ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ဖြစ်သည်။ ခြံအပူချိန် ၅ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ထက်နည်းပါက ဥထွက်နှုန်းကျဆင်းပြီး ၀ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ထက်နည်းပါက ဥထွက်နှုန်းသိသိသာသာလျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။ အပူချိန်နည်းလွန်းပါက ပစ္စည်းသုံးစွဲမှုသိသိသာသာတိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ အစာကျွေးခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုဥဥကြက်များဆောင်းရာသီတွင် အဓိကအားဖြင့် နွေးထွေးနေစေရန် အခြေခံသည်။ ဆောင်းရာသီမဝင်မီ တံခါးများနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို ပြုပြင်ပါ၊ လေဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ပိတ်ဆို့ပါ၊ ဒေသတွင်း အပူချိန်နိမ့်သောနေရာများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် မစင်အပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ရန် အထူးဂရုပြုပါ။ သူခိုးများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို ကာကွယ်ရန် ကြက်ခြံအပြင်ဘက်တွင် ပလတ်စတစ်အလွှာတစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားနိုင်သည်။ လိုအပ်ပါက ကြက်ခြံ၏ အပူချိန်ကို သင့်လျော်စွာ မြှင့်တင်ရန် အပူပေးပိုက် သို့မဟုတ် အပူပေးမီးဖိုကို တပ်ဆင်နိုင်သည်။ ဆောင်းရာသီတွင် ဥဥကြက်များ၏ သောက်ရေအပူချိန်သည် အလွန်နိမ့်မနေသင့်ပါ။ အပူချိန်နိမ့်သောရေကို သောက်သုံးခြင်းသည် အအေးဒဏ်ကို အလွယ်တကူ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်း အမြှေးပါးကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။ ရေနွေး သို့မဟုတ် ရေနက်တွင်းအသစ်ကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။ ရေပိုက် အေးခဲပြီး အက်ကွဲခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ရေပိုက်ကို ထုပ်ပိုးရန် ဂွမ်းနှင့် ပိတ်ချောထည်နှင့် ပလတ်စတစ်အမြှုပ်များကို အသုံးပြုရန် အာရုံစိုက်ပါ။

၃။ လေဝင်လေထွက်ကောင်းမွန်စေခြင်း

ဆောင်းရာသီတွင် အဓိက ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ကြက်ခြံ၏ အပူလျှပ်ကာနှင့် လေဝင်လေထွက်ဖြစ်သည်။ လေဝင်လေထွက် အလွန်အကျွံဖြစ်ခြင်းသည် ကြက်ခြံ၏ အပူလျှပ်ကာအတွက် အထောက်အကူမပြုပါ။ကြက်ခြံလေဝင်လေထွက်မကောင်းရင် ကြက်ခြံထဲမှာ အမိုးနီးယား၊ ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်နဲ့ ဟိုက်ဒရိုဂျင်ဆာလဖိုက်လိုမျိုး အဆိပ်သင့်ပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့ဓာတ်ငွေ့တွေ စုပုံလာစေပြီး အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာရောဂါတွေကို ဖြစ်စေပြီး ဥထွက်နှုန်း၊ ဥခွံအရည်အသွေးနဲ့ ဥအလေးချိန်ကို ထိခိုက်စေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပုံမှန်နဲ့ သင့်တော်တဲ့ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ နေ့လယ်ခင်း အပူချိန်မြင့်မားနေချိန်မှာ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါတယ်။ ကြက်အုပ်ရဲ့ သိပ်သည်းဆ၊ အိမ်ရဲ့ အပူချိန်၊ ရာသီဥတုအခြေအနေနဲ့ အဆိပ်သင့်ပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့ဓာတ်ငွေ့တွေ လှုံ့ဆော်မှုအဆင့်ပေါ်မူတည်ပြီး ပန်ကာ ဒါမှမဟုတ် ပြတင်းပေါက်တွေရဲ့ အရေအတွက်နဲ့ ကြာချိန်ကို ဖွင့်နိုင်ပါတယ်။ ကြက်ခြံထဲက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ဓာတ်ငွေ့တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ထုတ်လွှတ်နိုင်အောင်နဲ့ ကြက်ခြံထဲက လေကို လတ်ဆတ်နေအောင် ၂ နာရီကနေ ၃ နာရီတိုင်း ၁၅ မိနစ်လောက် ရံဖန်ရံခါ လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် လုပ်တဲ့အခါ အေးတဲ့လေကို ကြက်ကိုယ်ထည်ပေါ် တိုက်ရိုက်မမှုတ်စေဘဲ ခိုးယူခံရတာမျိုးကိုလည်း ကာကွယ်ပေးပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ဓာတ်ငွေ့တွေ မဖြစ်ပေါ်အောင် နွားချေးတွေကို အချိန်မီ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့လည်း လိုအပ်ပါတယ်။

၄။ စိုထိုင်းဆကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ထိန်းချုပ်ခြင်း

ဥဥကြက်များအတွက် သင့်လျော်သော ပတ်ဝန်းကျင်စိုထိုင်းဆမှာ ၅၀-၇၀% ဖြစ်ပြီး ၇၅% ထက် မပိုသင့်ပါ။ ကြက်ခြံတွင် စိုထိုင်းဆ များလွန်းခြင်းသည် အပူပျံ့နှံ့မှုကို တိုးစေရုံသာမက ကြက်ခြံ၏ အပူလျှပ်ကာအာနိသင်ကို ထိခိုက်စေရုံသာမက ဘက်တီးရီးယားနှင့် ကပ်ပါးကောင်များ မျိုးပွားရန် အခြေအနေများကိုလည်း ဖန်တီးပေးပါသည်။ ရေပိုက်များ၊ သောက်ရေကန်များ သို့မဟုတ် ရေတိုင်ကီများမှ ကြက်ကိုယ်ထည်နှင့် အစာများကို ယိုစိမ့်ပြီး စိုစွတ်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် သောက်ရေစနစ်ကို ပုံမှန်ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်ပြီး ခြံအတွင်း စိုထိုင်းဆ မြင့်တက်ခြင်းနှင့် ကြက်ကိုယ်ထည်၏ အပူပျံ့နှံ့မှုကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။ ကြက်ခြံ၏ စိုထိုင်းဆ အလွန်နည်းပါက ကြက်များတွင် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများ ဖြစ်ပွားလွယ်ပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင် လေထုခြောက်သွေ့ပြီး ခြံ၏ စင်္ကြံတွင် ရေနွေး သို့မဟုတ် ပိုးသတ်ဆေးရည် ဖြန်းခြင်းဖြင့် စိုထိုင်းဆကို မြှင့်တင်နိုင်ပါသည်။ကြက်လှောင်အိမ်။

၅။ ဖြည့်စွက်အလင်းရောင်အချိန်

ဥဥသောကြက်များတစ်နေ့လျှင် အလင်းရောင် ၁၆ နာရီအထိ လိုအပ်ပြီး အလင်းရောင်သည် ဥထုတ်လုပ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဆောင်းရာသီတွင် နေ့တာတိုပြီး ညတာရှည်သောကြောင့် ဥဥကြက်များ၏ အလင်းရောင်လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် လူလုပ်အလင်းရောင် လိုအပ်ပါသည်။ နံနက်မိုးမလင်းမီ မီးဖွင့်ခြင်း၊ မိုးလင်းပြီးနောက် မီးပိတ်ခြင်း၊ နေရောင်မရှိသော နေ့လယ်ခင်းတွင် မီးဖွင့်ခြင်းနှင့် ညဘက်တွင် မီးပိတ်ခြင်းဖြင့် ၁၆ နာရီကြာ အလင်းရောင်ရရှိစေရန် ရွေးချယ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ပုံမှန်ဖြစ်စေရန်၊ ဆိုလိုသည်မှာ မီးကို ပုံမှန်ဖွင့်ခြင်းနှင့် ပိတ်ခြင်းအတွက် မီးသီးကို ၂~၃W/m2 အလိုက် တပ်ဆင်နိုင်ပြီး မီးသီး၏ အမြင့်သည် မြေပြင်မှ ၂ မီတာခန့်တွင် ရှိပြီး မီးသီးကို များသောအားဖြင့် အသုံးပြုကြသည်။

၆။ ပုံမှန်သန့်ရှင်းရေးနှင့် ပိုးသတ်ခြင်း

ဆောင်းရာသီရဲ့ အအေးဒဏ်ကြောင့် ကြက်တွေရဲ့ ခုခံအား အားနည်းသွားပြီး အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ရောဂါတွေ ဖြစ်ပွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပုံမှန် ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ Xinjierzide၊ peracetic acid၊ sodium hypochlorite စတဲ့ အားနည်းပြီး အဆိပ်အတောက်နည်းတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေရှိတဲ့ ဆေးဝါးတွေထဲက ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။ အဆိပ်သင့်တဲ့အခါ ပိုးသတ်ဆေးအမျိုးမျိုးကို ပိုးသတ်ဆေးယဉ်ပါးမှု မဖြစ်အောင် အပြန်အလှန် ဖျန်းနိုင်ပါတယ်။ ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းချိန်ကို ညနေခင်း ဒါမှမဟုတ် မှိန်မှိန်အလင်းရောင်အောက်မှာ ဖျန်းတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ပိုးသတ်တဲ့အခါ ကြက်လှောင်အိမ်နဲ့ ကြက်ကိုယ်ထည်ပေါ်မှာ မြူခိုးပုံစံနဲ့ ညီညာစွာ ကျရောက်စေဖို့အတွက် ဘက်ပေါင်းစုံကို လွှမ်းခြုံဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ လေဝင်ပေါက်နဲ့ ကြက်အိမ်နောက်ဘက်ကို ပိုးသတ်သင့်ပါတယ်။ ပုံမှန်အခြေအနေမှာ တစ်ပတ်တစ်ကြိမ် ပိုးသတ်ဆေးဖျန်းသင့်ပါတယ်။

၇။ အာဟာရ လုံလောက်စွာ စားသုံးပါ

ဆောင်းရာသီတွင် ဥဥသောကြက်မများသည် ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် စွမ်းအင်ပိုမိုလိုအပ်ပြီး ဤစွမ်းအင်အပိုင်းကို အစာမှရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အစာဖော်မြူလာတွင် စွမ်းအင်အစာဆီ၊ ပြောင်းဖူး၊ ဆန်ကွဲစသည်တို့၏ အချိုးအစားကို သင့်လျော်စွာ တိုးမြှင့်ရန်နှင့် ဆောင်းရာသီတွင် ဥဥသောကြက်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဗီတာမင်နှင့် သတ္တုဓာတ်များ ပါဝင်မှုကို သင့်လျော်စွာ တိုးမြှင့်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထို့အပြင် ဥဥသောကြက်မများကို အစာကျွေးခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် အစာကျွေးသည့်အကြိမ်ရေကို တိုးမြှင့်နိုင်သည်။